در این بخش به جایگاه اخلاق و خوش اخلاقی در کلام اهل بیت و قرآن می پردازد.
احادیثی در باره ی اخلاق برای درست زیستن
1 - اخلاق خوش برای زندگی درست
پیامبر صلى الله علیه و آله:
ثَلاثٌ مَنْ لَمْ تَکُنْ فیهِ فَلَیْسَ مِنّى وَ لا مِنَ اللّهِ عَزَّوَجَلَّ. قیلَ: یا رَسولَ اللّهِ، وَ ما هُنَّ؟ قالَ: حِلْمٌ یَرُدُّ بِهِ جَهْلَ الْجاهِلِ وَ حُسْنُ خُلْقٍ یَعیشُ بِهِ فِى النّاسِ وَ وَرَعٌ یَحْجُزُهُ عَنْ مَعاصِى اللّهِ عَزَّوَجَلَّ؛
سه چیز است که هر کس نداشته باشد نه از من است و نه از خداى عزّوجلّ. عرض شد: اى رسول خدا! آنها کدامند؟ فرمودند: بردبارى که به وسیله آن جهالت نادان را دفع کند، اخلاق خوش که با آن در میان مردم زندگى کند و پارسایى که او را از نافرمانى خدا باز دارد.
2 - خوش اخلاق دوست مردمان خوب
امام صادق علیه السلام:
مَنْ اَحْسَنَ خُلْقَهُ اَحَبَّهُ الاَخْیارُ وَ جانَبَهُ الفُجّارُ؛
انسان خوش اخلاق، از دوستى مردمان خوب برخوردار است و از تعرّض آدمهاى نابکار در امان است .
3 - بالاترین درجه دانایی
امام على علیه السلام:
رَأْسُ الْعِلْمِ التَّ
برچسب: اخلاق در قرآن,اخلاق در قرآن,pdf,اخلاق در قرآن مکارم شیرازی,
نویسنده: علی طباطبایی
تاريخ: پنجشنبه
18 آذر
1395 ساعت: 16:25